|
![]() ongepeld 1.29 euro per kilo inkoop |
![]() gepeld (1/3 gewicht) rond 32 euro per kilo verkoop |
Met de prijs van garnalen is ook iets merkwaardigs aan de hand. De
visser krijgt na een vangststaking in mei 2011 en een daaraanvolgend vrijwillig vangstquotum
voor een kilo ongepelde garnalen
2.60 euro. Vσσr staking en quotum kreeg hij niet
meer dan 1,29 euro.
Na pellen blijft een derde van het gewicht over. Dat komt
dus excl. pelkosten op 3 x 2.60 euro = 7.80 euro schoon product. Het
vervolgtraject van pel- , vervoer- en verpakkingskosten zorgt voor een
verkoopprijs die elke fantasie te boven gaat. De consument betaalt rond 32 euro
per kilo.
Grootgrutter Albert Heijn (inkoop Heiploeg?) rekent tijdens feestdagen een
vriendenprijsje: 2.80 euro voor 100 gram en de Aldi duikt tot 2.59 euro. Ter
herinnering, de bruto inkoopprijs schoon gewicht is nog geen 78 cent per 100
gram. De rest is verwerkingskosten en winst. Vind
je het dan gek dat garnaalvissers met hun 1.29 euro per kilo in staking gingen
en met de 2.60 euro nog steeds niet tevreden zijn?
Voor een goede bedrijfsvoering van garnaalvissers zou de inkoopprijs tussen 3 en
4 euro moeten liggen en nauwelijks afbreuk doen aan de handelswinst. In 2007
toen er een tekort aan garnalen was werd er 4 tot 5 euro per kilo betaald bij
ongewijzigde consumentenprijs. De ronkende websites van
Heiploeg
(Klaas Kant) en Klaas Puul, de
grootste garnaalverwerkers van Nederland, spreken resp. bij
sociaal beleid en
mens en mentaliteit alleen maar over de werknemers. De "fair trade" met de
garnaalvisser wordt wijselijk niet genoemd...
Nu zijn die garnaalvissers natuurlijk ook geen heilige
boontjes. Het vrijwillig opgelegde vangstquotum dat de grote inkopers wel mores
zou leren leek vruchten af te werpen, maar de verleiding om meer te vangen is
heel groot. Op korte termijn levert dat natuurlijk meer op, maar op langere
termijn zal de prijs daardoor weer dalen.
De eerste boosdoener in juni 2011 was een Urker visser